Mira is ervan overtuigd dat ze kan vliegen.

Niet vandaag misschien… en ook niet morgen… maar ooit. Dus oefent ze alvast, met kleine sprongetjes, wiebelige bewegingen en een hoop doorzettingsvermogen.

De andere zeedieren kijken soms een beetje verbaasd. Maar Mira haalt alleen haar schouders (of vinnen) op en denkt: “Je weet maar nooit.”

En eerlijk is eerlijk… als iemand het voor elkaar krijgt om iets onmogelijks te doen, dan is zij het wel.