Edna heeft altijd een plan.

Niemand weet precies wat dat plan is. Edna zelf eigenlijk ook niet altijd.

Ze staat ‘s ochtends op, kijkt heel ernstig om zich heen en besluit dan dat vandaag een uitstekende dag is om iets belangrijks te gaan doen.

Soms is dat een wandeling.

Soms een dutje.

En soms staat ze drie kwartier naar een muur te kijken omdat ze daar “iets verdachts” heeft gezien.

Maar één ding staat vast:

Edna doet niets zonder reden. Ze weet alleen zelf nog niet altijd welke.