Op maandag zou Zef iets gaan ondernemen.

Dinsdag zou hij een keuze maken.

Woensdag zou hij eindelijk beginnen.

Donderdag bedacht Zef dat er eigenlijk helemaal geen haast bij was.

Vrijdag lag hij nog steeds precies hetzelfde.

Hij keek naar de kalender, dacht even na en knikte tevreden.

“Zo,” zei Zef.

“Dat was een productieve week.”

En hij draaide zich weer om zodat hij verder kon slapen.