Iedere nacht om twaalf uur hoorde Fenna een trein.

Dat was vreemd, want er was helemaal geen spoorlijn in het bos.

Op een avond besloot ze te gaan kijken.

Precies om twaalf uur kwam er een enorme, glimmende trein tussen de bomen vandaan.

Geen rails.

Geen machinist.

Alleen een conducteur met een gouden kaartje.

“Instappen?” vroeg hij.

“Waar gaat hij heen?”

De conducteur keek naar zijn horloge.

“Dat hangt ervan af.”

“Waarvan?”

“Waar je eigenlijk naartoe wilde.”

Fenna stapte in.

De trein reed weg.

De volgende ochtend werd ze wakker in haar eigen bed.

Op haar nachtkastje lag een gouden kaartje.

Op de achterkant stond:

Volgende vertrek: wanneer je weer durft.