Dex hield er niet van als anderen vertelden wat hij moest doen.

Als iedereen naar links ging, ging Dex rechts.
Als iedereen wakker bleef, deed hij zijn vleugels dicht en ging slapen.
En als iemand zei: “Dat kan niet,” keek Dex eens rustig op en antwoordde:

“Dat moet jij weten.”

Dex was niet koppig.
Hij had gewoon besloten dat zijn regels belangrijker waren dan die van anderen.